Verslag van de reis naar Cuba, Cienfuegos, eind december 2011.

Voorrang verleend aan potvis

Hoog aan de wind bereiken we Cuba in de pikdonkere nieuwjaarsnacht

Heerlijk verenigd met dochter Lieke, Jeroen en Hanny


Hoog aan de wind (20 knopen wind) met reven in het zeil vertrekken we om 12 uur ‘s middags uit Providencia. De Baros van Linda en Hans toetert ons een goede reis toe.
Al vrij snel varen we door een school dolfijnen, een mooi welkom van de zee voor ons.

Een uurtje later zien we een vreemd stuk zee voor de boot, een bruine kleur, een rare turbulentie. We komen dichterbij, gesnuif, een dikke vierkante kop komt te voorschijn. Het is een potvis die tergend langzaam vlak voor de boot langs gaat. Nu moeten we uitwijken, we snijden vlak achter zijn staart langs. Dat was echt een close encounter.


Na drie dagen en vier nachten bereiken we Cuba, we lopen een koers tussen banken midden op zee, alles aan de wind Beaufort 5 met vlagen en twee reven in het zeil en de Vagant haalt 7 knopen gemiddeld de eerste 70 uur. Het laatste stuk naar Cienfuegos zit tegen, de wind komt pal op de kop; 25 tot 30 knopen en hoge golven, we moeten slagen maken, kruisen, zeilkleding aan, het is koud en nat. Pas om vier uur in de nieuwjaarnacht zijn we bij de ingang van Cienfuegos. We hebben het weer gehaald.
Het aan de wind zeilen op de windvaan is heerlijk op dat deze veel rustiger stuurt op de wind dan de stuurautomaat. Helaas verliezen we na een dag varen wel een bout.
De laatste dag sturen we met de hand om hogerop kunnen sturen zodat we Cienfuegos kunnen bereiken.

Uit het niets komt een bundel licht op onze boot. De mannen van Fidel’s revolutionaire kustwacht zijn waakzaam komen vlakbij en willen van alles weten er is bij hen geen marifoon dus we schreeuwen naar elkaar. De Vagant mag verder de baai van Cienfuegos in. WE ZIJN IN CUBA!!!!! OP NIEUWJAARSDAG. We gaan hier Lieke, Jeroen en Hanny zien!!!!!!!!!


Na een nachtje voor anker gaan we de haven van Cienfuegos in en daar komen Lieke, Jeroen en Hanny al aan op de kade, maar elkaar ontmoeten zal nog enige uren duren.
We moeten nog ingeklaard worden, onze gele vlag is gehesen, we mogen niet van boord en niemand ontmoeten. Als eerste komt de dokter aan boord en die constateert dat we wel heel gezond moeten zijn omdat we zo snel met deze harde wind ruim 500 zeemijl hebben afgelegd. Zijn conclusie; we zijn bueno salud en welkom in Cuba. Hij tekent de verklaring die vijftien andere autoriteitenfiguren en twee snuffelhonden toegang tot controle van de boot verleent.

De havenmeester komt nu melden dat we onze dochter die aan de andere kant van het hek staat mogen aanraken, daarna komt de controle optocht die nog vele uren in beslag zal nemen.

De controle mensen zijn uitermate gemoedelijk, prettig, het is een gezellig soort cabaret. Op de vraag welk wapen aan boord is toont Ton zijn gebalde vuist, dat mogen ze wel, verder ze zijn supernieuwgierig en spelen met onze spullen.
Onze losse communicatiemiddelen zijn geindentificeerd: de marifoon handheld, de GPS en de iridiumtelefoon gaan in een kast die wordt verzegeld. Waarom? Deze voorwerpen kunnen blijkbaar de revolutie verstoren en mogen pas op open zee weer tevoorschijn komen.



Wat een heerlijke plek is Cienfuegos. We ontmoeten vriendelijke mensen, wat auto’s betreft is dit een groot museum. Kleurrijke auto’s uit de jaren 60 en 70 pruttelen door vrijwel lege straten. Er zijn prachtige gebouwen met torentjes, uit de suikerriettijd, nu soms wel met wat achterstallig onderhoud.



‘s Avonds eten we in Cafe Paris, vier tafeltjes groot waar een Cubaans duo ons op heerlijke salsa- en son muziek trakteert. Toos danst de samba met de eigenaresse van het restaurant,die swingt met haar Cubaanse lijf, daar kunnen we nog wat van leren! Gelukkig zijn we nog twee maanden in Cuba om iets aan onze ietwat stijve heupjes te doen.



Brood kopen is een belevenis; bij de Panaderia is er 1 soort brood te koop en er staat een lange rij op de stoep. Een man deelt plastic zakjes uit want die heeft de bakkerij niet en die bakkerij doet alleen 1 soort brood. En welaan na 20 minuten heeft Ton 2 broden, die betaalt hij met convertable pesos (CUC) een biljet van 3 CUC ; dat is schrikken achter de toonbank, drie CUC is groot geld dat levert wel een wisselgeld op van meer dan 60 gewone pesos. Het geld van de gewone mensen hier.




Met een zwarte 56 jaar oude Chevolet rijdt Pedro ons vijftal 80 km verder naar Trinidad we passeren coyboys op paarden en komen in een oud koloniaal stadje met kinderkopjes en huizen in contrastrijke kleuren.
Voor de distributiewinkels staan lange rijen, eerst voor de bonnen en dan voor de schaarse aanwezige artikelen.
Kleurrijke figuren, bijzondere kunstgaleries, mooie stadspleinen, sundowner met dikke havana sigaar voor Lieke en Ton en heerlijk sfeervol uit eten en daarna dansen we op musica cubana en de Beatles song "Hey Jude".



p.s. Deze blog is online geplaatst door Lieke en Jeroen. Toos en Ton hebben geen tot zeer beperkt toegang tot internet in cuba. Zij zijn wel bereikbaar per de iridium. Dus graag mailen naar @onsatmail.com

De golven zijn te hoog Cuba wordt na Kerst!!

We zijn nog niet weg uit Providencia,



Er zijn hoge golven we kunnen niet uitvaren. Niemand mag weg hier nadat er een boot is teruggekeerd die op weg was naar Cuba
voor Kerst wegvaren gaat gezien het weer niet lukken.

Het weer is buiig , maar vooral de golfrequentie en golfhoogte beletten ons te gaan.

We liggen prima voor anker met Canadese en Nederlandse boten waar we ook Kerst mee gaan vieren

verslag half november tot half december 2011

Verslag vanaf half november tot half december 2011.

Terug uit Peru en naar de boot.


Colon Shelter Bay Panama –Portobello Panama- Providencia Colombia


REGEN REGEN REGEN Heftige buien teisteren Panama in deze regentijd.

We zijn weer in Panamacity en willen weer in ons vertrouwde hotel, maar helaas dat is volgeboekt.
De volgende dag doen we de boodschappen voor aan boord en vertrekken met een gehuurde auto naar Shelterbaymarina.

Als we daar aankomen ligt de boot nog achter het hek en is er nog niets aan gedaan.
Hij moet wel achter het hek vandaan komen anders kunnen we er niet op slapen, gelukkig zijn we vroeg dus kunnen we het nog regelen.
Nu de motorman bellen die zou ons ook al ingepland hebben maar dat wordt manana, manana en blijft manana, geheel naar lands aard.

Guido de motormuis komt een week later en wij genieten ondertussen van wat uitstapjes en mensen die we hier ontmoeten, ook wordt er in een zaaltje yoga gedaan; dit is vanaf een bandje en behoorlijk pittig.

We maken de boot schoon, halen voorraad en de schroefas wordt uiteindelijk gerepareerd.
Er wordt een nieuw termostaathuis in de motor geplaatst en ook het olie pompje wordt gerepareerd en het onderwaterschip van de boot wordt geschuurd en in de antifauling gezet.

Dan gaan we het water in en we gaan voor de laatste keer naar Panamacity om de boodschappen doen die we niet in Colon kunnen krijgen.
We wilden nog een nachtje blijven in Panamacity maar dat lukt niet, je moet wel van tevoren een hotel bestellen want alles is vol, zeker in deze maand met veel feestdagen en vrije dagen zoals nu 8 december, moederdag.

We varen met de boot op 10 december naar Portobello om vandaar te vertrekken samen met de Baros van Hans en Linda naar Providencia, een vriendelijk Colombiaans eiland voor de kust van Nicaragua en vandaaruit willen we naar de Kaaimannen en dan Cuba.

Na 2 dagen en een nacht batsen, aan de wind, in woelige golven en buien gaan we in het pikkedonker voor anker. Ton is toch een klein beetje zeeziek na 5 maanden aan land ; als schrale troost weten we dat de maag van de beroemde Engelse admiraal Nelson ook altijd even aan de golven moest wennen.

In Providencia worden we gastvrij en efficient onthaald door de scheepsagent Mr Bush en de dames van Immigratie er staat een mooi kerststuk op tafel.

Camerones met knoflook met gebakken banaan is ons supermaal aan de wal op dit Colombiaanse eiland Providencia een beauty waarvan de pilot zegt dat dit de plek is waar de Goden op vakantie gaan. De mensen hier zijn Afro-latino’s heel hartelijk en voorkomend en er rijden veel motoren en scooters rond met D+ cup bestuursters een lust voor het oog van Ton.

We maken een heerlijke wandeling en lunchen bij mama mia in een leuk hout huisje
Als we terug lopen zien we Rapy binnen varen
De Rapy met Henk en Barbara ,die we kennen uit Suriname en Panama komt ook aan in Providencia, leuk om hen weer te zien!


Het lijkt erop dat dinsdag de wind goed is om naar Cayman en Cuba te vertrekken , als dat zou kunnen zijn we nog met Kerst in Cuba waar Lieke en Jeroen de 24ste zullen aankomen.

verslag 28 oktober- 15 november Peru

Reis: Lima,Arequipa,Chivay,Colca,Puno,Titica,Cuzco,Machupicchu,Ollantayambo,Urubamba,Pisac.


Lima:
Lima is de oudste stad in Zuid Amerika en telt 9 miljoen inwoners. Wat is er te zien: ruines, musea, palmbomen,stranden,plazas, eetstandjes,schoenenpoetsers, straatverkopers en eindelijk weer eens gezellige bruine cafes en heel vriendelijke mensen.



Onze posado is gelegen in de mooie wijk Miraflores waar ook de Huaca Pucllana tempel uit de pre-Inca tiid is, facinerend, hier werd de oergod van de zee de Mama Cocha aanbeden. In moeilijke tijden werden er maagden geofferd om de Goden gunstig te stemmen. de tempel is zo gebouwd dat ze aardbevingen kan doorstaan door de lemen stenen schuin te stapelen.



Een leuk parkje is de Parque de Amor, hier knuffelen paartjes vlakbij een alleszeggend standbeeld.



We leren veel over de Inca en pre-Inca tijd in het museum Rafael Larco en we bezoeken in dit museum ook de beroemde zaal gewijd aan erotische Inca beeldjes, die de bezoekers en ons vrolijk doen verbazen.



Toeristische folklore dansen krijgen we bij het buffet met als hoogtepunt een acrobatische Scharendans waarbij twee dansers strijden om de mooiste dans, ieder krijgt een moment om de ander af te troeven en dat leidt tot stijgende extase en trance bij de dansers.



Op 29 oktober hebben we veel geluk, volgens ons oude plan zouden we in de stad Ica zijn, maar we wijzigden ons plan en vlogen naar Arequipa. Inca is deze dag getroffen door een aardbeving 6,7 op de schaal van Richter.



In Arequipa zwerven we 2 uur lang door de gangen,pleintjes en tuinen van het grote klooster Santa Catelina. De kleuren en ronde vormen en lichtinvallen geven een vredige en aangename sfeer. de architectuur is heel bijzonder voor die tijd, het is een dorp op zich geworden met verschillend woonruimtes en afdelingen.




Religieuze en politieke optochten trekken door de stad. Het centrale punt is de Plaza de Armada. Op het dak van de kerk aan dit plaza zien we de besneeuwde toppen van de vulkanen.





We trekken verder en gaan met gids Marcello Jeoen en Ninke en een Peruaans stel naar de Colca Caynon volgens de reisgids is deze dieper dan the Grand Caynon in de US , hier komen condors voor die zweven op de thermiek.



De natuur is hier extreem woestijnen en besneeuwde vulkanen grenzen aan elkaar. Er zijn bergen van 6000 meter hoogte.



We zien onderweg veel lama^s , alpacka¨s en vicuña^s. Een vicuña is een alpacka-achtige die op de pampa goed kan leven en wol verschafte voor de koningen.
het zijn heel elegante dieren smal gebouwd met de lengte van de lama.



Bij de Cruz del Condors laten de condors wel even op zich wachten maar dan na een uurtje zweven er dan ook 3 boven onze hoofden.



In Chivay een indianendorp in de buuurt van de caynoooon trekt een begrafenisstoet met vrolijke trommel- en trompetmuziek door de straten.


In dit gebied woonden vroeger 2 indianenstammen die beide de hoofden van stamleden van baby-af aan vervormden, de ene stam tot een vierkant hoofd en de andere stam tot een rond hoofd.

Beide stammen wilden zoveel mogelijk lijken op hun God.
Nu is het verboden hoofden te vervormen en heeft de hoed : rond of vierkant deze funcie overgenomen.






Puno en het Titicaca meer in het zuiden van Peru



Het Titicaca meer ligt op 3800 meter boven de zeespiegel en is 8400km2 groot en wordt bewoond door indianen .


We bezoeken de drijvende rieteilanden Uros en varen mee met een Thor Heyerdahl achtig rieten vlot . Maar de setting is wel wat erg toeristisch. Maar wel leuk om te zien dat je op drijvende eilanden kunt leven.Ook al wordt het nu kunstmatig in stand gehouden.




Het bezoek, 3uur verder varen aan het eiland Amantani is allesbehalve toeristisch. We slapen bij een indianengamilie in uiterst primitieve omstandigheden er wordt op de grond met houtvuur gekookt, er is alleen kaarslicht, behoeften buiten en in een helllend doorgezakt bed brengen we een steenkoude nacht door. Kippen lopen overal rond Ton voelt zich niet helemaal goed door de hoogte en besluit om niet mee te gaan voor de mooie wandeling laat in de middag.



Het is een schitterende wandeling naar de top van het eiland nog eens 400 meter
hoger Het is een prachtige plek bij zonsondergang waarbij je uitkijkt over het meer met bergen en veel kleur. Op de top staat een oude tempel van de Incas en de traditie is dat je rechtsom eromheenloopt, drie maal, de eerste keer voor gezondheid de tweede keer voor de liefde en de derde keer voor mystiek of was het welzijn,of was het diniero, we wisten het niet meer.




Maar het was wel heel heel bijzonder omdat te doen s avond dansen in klederdracht,deze was vies en stonk Toos vond het heel moeilijk om zich hier aan over te geven zonder de mensen voor het hoofd te stoten.






Het eiland met veel landbouw op terrassen heeft schitterende uitzichten, Bolivia is in de verte te zien en avondzon betovert de lucht en het land.



Cuzco gelegen op 3800 meter is onze uitvalsbasis om in het Inca verleden te duiken.
Machupicchu de verloren Inca stad ontdekt begin 1900 is een van de 7 wereldwonderen en we lopen een deel van de beroende Inca trail samen met Pieter en Annelies en de gids Caroline.







We moeten om 4 uur smorgens ons bed uit om om halfacht de wandeling te beginnen na een specaculaire treinreis tot km 104.Hier stappen we uit en gaan het het eeuwenoude smalle pad, de Camino Sagrdo op.


Vanuit Ollantauambo gaat hetde eerste drie uur stijl omhoog. De cammino loopt langs plekken met terrasbouw hoog in de bergen, er zijn veel trappen we lopen met een stok, Ton doet mee aan het cocabladerenritueel en neemt samen met 2 gidsen regelmatig een flinke hap cocabladeren. Een heerlijke stevige klim is het, over een smal pad.



Om 1 uur in de middag staan we aan de Sungate, onze belonig voor een pittige inspanning. Door deze poort komt de magische zon op 21 juni naar binnen om op het altaar van de Zonnetempel ver benden ons, de beroemde driehoek te vormen.



Vanuit deze zonnepoort zien we beneden het beroemde Machupicchu liggen. Het is een prachtig ervaring we hadden een goed zicht en de zon staat hoog.


Het is een van de 7 wereld wonderen. Over de architechtuur en de gedachten hierachter kun je veel info vinden op de site www.infoperu.com.

De heilige Incastad met tempels en koninklijke huizen is gebouwd met witte granieten blokken die met groteprecisie zijn uitgehouwen en zonder mortel op elkaar liggen en aardbeving bestendig zijn.



De Incas (1400-1500) waren meesters in astronomie, op vele plekken kon in zonnentempels de jaartelling en sterrenstanden worde bestudeerd om te worden gebruikt voor landbouw, visserij en rituelen.


De Inca-filosofie plaatste de mens niet centraal maar samen met dieren en flora op de aardse wereld. De aardse wereld is de wereld waarwij leven (symboliek poema) daarnaast was er de bovenwereld (condor) en de onderwereld (slang).


De Sjamaan kon dankzij hallucinerende middelen contact met de drie werelden onderhouden. Geboorten leven en dood werden beschouwd als een oneindige cyclus in tijd, inplaats van elkaar uitsluitende fenomenen.




Avonds komen we na een flink aantal treden naar beneden met zere knieen aan in Aguas Calientes.Dit is ons dorp voor de nacht en Ton baddert thermaal net de locals.





De volgende dag bezoeken we uitgebreid Macchupicchu en de Inca brug, in de ochtend is de site nog in de nevel wat het geheel een magische sfeer geeft en als de zon komt zijn we weer blij met het uitzicht.








We trekken verder en komen met de trein in Ollantaytambo hier komen we via een beekje en een aanwijzing van een boertje bij een Incahuis, een heerlijke plek waar naar later bleek nooit iemand komt, s middags gaan we met een gids nar de Inca site met terrassen watertempels. In een berg zien we het gezicht uitgehouwen van een Inca.




Dan gaan we door naar Urabamba en vandaaruit bezoeken we Moray een landbouwexperiment vanuit de Inca tijd met terrassen en circels op verschillende hoogten. We bezoeken de Salinas waar een zoute stroom water uit de berg komt en de zon de zoutbekkens droogt. De kleuren zijn hier bijzonder.





We gaan ook naar een grote site met terrasbouw en genieten van een Peruaanse koffie tentje die Peruaans is, maar modern schoon en goed is opgezet en de bonen komen uit Peru.








10 november we zijn weer in cusco de hoofstad van de Inca tijd en nu van de toeristen.



Voor 5 sol iets meer dan een euro brengt de lokale bus ons tweeen naar Pisac, een Inca citadel nog groter dan Macchu picchu met heel veel landbouwterassen en waar bijna geen toeristen uit het buitenland komen.


Er zijn groepen met schoolkinderen en die willen vaak met ons op de foto,en als wij net als de verklede Peruanen met hun alpaca baby ook een Sol vragen voor de foto leidt dat tot grote vreugde bij de schoolkinderen. De tocht gaat flink omhoog via de Torres naar de inti(zon) tempel, door een tunnel tot in een ander dorp dan waar we begonnen.



Vlakbij Cusco lopen we naar Saqaywaman, een Inca fort met kolossale stenen, de grootste weegt 70.000, beneden blinkt de stad Cusco in de zon met haar rode daken en panfluitgeluiden. We hiken veel want er is veel te zien ten noorden van Cusco er zijn watertempels met baden, grotten met tempels erin en eideloze vergezichten.



Al met al we hebben genoten van Peru en de Inca s ook het eten was erg lekker veel groeten en fruit.




En we hebben ook weer heel veel zin om terug te gaan naar de boot en deze klaar te maken voor de reis naar Cuba.

Verslag oktober 2011.

GALAPAGOS.













Zeer indrukwekkend leven en landschap.





De eilanden van de reuzenschildpaden ofwel de Enchanted Islas, behekste eilanden, ondekt en naam gegeven door de bisschop van Panama die dacht dat hier de ingang tot de hel was.Alleen monsters kunne in dit vulkaanoord leven zo dacht hij erover.

We bezoeken de eilanden Santa cruz, Floriana,Espanola,San Cristobal en Isabella.



De Galapagos eilanden zijn alle onstaan door vulkaan uitbarstingen,de westerlijke gelegen eilanden zijn relatief jong en dichtbij de zogenaamde hotspot van de aarde,de toegang tot de mangna kamer; zwarte lava stenen en in dit seisoen droge witte kale bomen markeren het ruige landschap.




De dieren wereld met veel reptielen en bijzondere vogels is overweldigend en uitbundig.
En verrekijker om vogels te zien is niet nodig. Er is bijna geen dier bang voor de mens. De vogels vliegen naar ons toe inplaats van ons weg dat is echt heel apart.



Darwin heeft deze eilanden beroemd gemaakt. Heel bijzonder zijn de dertien soorten vinken, zo is er een spechtachtige vink die een takje als hulp middel gebruikt om wormen te vangen en ook een vink die bloemen eet.Ze hebben in drie miljoen jaar per soort heel verschillende snavels en eet gewoonten ontwikkeld.



Het Darwin hotel waar we de eerste nacht doorbrengen heeft alleen zijn naam om trots op te zijn.


In het Darwin centrum zijn de dieren indrukwekkend. Grote landschildpadden en gele landleguanen van meer dan 100 jaar oud.Het is nog mooier als we de schildpadden later in het wild zien.Als we te dicht bij komen trekken ze hun kop snuivend in, maar al snel komt het hoofd weer uit het schild om ons te bekijken.




We ondekken in Sante Cruz een plaats waar we met een zaklamp een lava tunnel van 500 meter in kunnen.En we lopen door de tunnel de gevormd is door een duizend graden hete lava stroom.


Grote leguanen lopen op het stand, we zien sporen van reuzenzeeschildpadden die eieren zijn gaan leggen op het strand en er zijn heel veel vogels, waaronder een pikzwarte meeuw, de lava meeuw.



Met de moterboot Aida Maria,tien gasten, een gids en een zes man sterke bemannig maken we een drie daagse trip naar de eilanden Floriana,Espanola en San Cristobal.
De boot vaart s nachts en overdag doen we excursies.



De eerste trip is meteen raak. We zien een pinguin op een rots en even later snorkelen we met pinguins om ons heen en ook een klein zeeleeuwtje zwemt tussen ons groepje door.
Fregatvogels zweven in de luchten duiken met ingeklapte vleugels als een speer in zee;van heel dichtbij zien we de blauwvoet boobie, een soort Jan van Gent maar met blauwe voeten.



Vele zeeleeuwen met kleintjes liggen te zonnen, we lopen zigzaggend tussen deze glanzende beesten door. De mannentjes ,beren, blaffen alle mannelijke zeeleeuwen indringers dus af, baby s drinken bij hun moeder. Maar een verstoten baby huilt, krijgt geen melk en adoptie bestaat niet het wordt ruw weg gejaagd.Deze gaat dus dood.



Op Espanola stuiten we op een hele hoop leguanen die op elkaar liggen om warmte vast te houden, er zijn veel zeeleeuwen en boobie blauwvoet met een wit donzig witvoetig kuiken.




Dan, het moment, er scheert een albatros door de lucht. We zijn opgewonden omdat we voor het eerst van ons leven een albatros hebben gezien.
Spanwijdte twee meter. Maar er komt nog meer want we zijn in het broedseizoen en we komen langs een plek met albatrosse4n en hun kuikens.

De albatrossen doen voor ons een snavel ritueel, in een groepje van drie tikken ze beurteling met de snavels tegen elkaar en maken slungelige passen als zwaaiend met hun lange nek.



Wat we zien is heel bijzonder en de overvloed zo indrukwekkend, niet te beschrijven overal zijn dieren geen enkele gaat voor je weg, neen je moet zelfs om ze heen lopen.
De dieren kennen geen vijanden je kijkt je ogen uit!


Zelfs de krabben zijn hier anders zo is er de kleurrijke rood wit blauwe sally light foot krab die mooi afsteekt tegen de zwarte lava.



Onze boottrip met de Aida Maria is op 10 oktober voorbij en we vertrekken met een snelle lancha via Santa Cruz naar het meest westelijke bewoonde eiland Isabella.
Dit eiland heeft nog een actieve vulkaan en beweegt per jaar 4,5 cm in zuidoostelijke richting.



Met de snelle volgepakte lancha cally scheuren we over het water.Een motor heeft het al begeven. We klappen met 20 knopen snelheid over hoge golven, het water spat hoog op er wordt links en rechts om ons heen flink gekotst. Zeewater komt door het kierende luik en andere gaten naar binnen. De baggage in het vooronder raakt doorweekt Nog een motor begeeft het. We protesteren en willen terug. De bemanning sluit de deur van het vooronder opdat we het water niet meer kunnen zien.
Zwemvesten worden aangesnoerd dat is onze enige zekerheid in deze wilde koude zee vol haaien. vreselijk!!!!!
We komen aan na 3 uur ellende , maar we leven nog alles is nat.




Ons huisje in Isabella is top en mooie houten ecolodge met uitkijktoren en een hartelijke ontvangst door Manany.
WWW.galapagos-ecolodge.


We hebben crossbikes ter beschikking waar we een mooie tocht mee maken langs het zuiderlijke strand met mooie playas veel leguanen, schildpadden en de muro de las lagrimas met een prachtige mirador.


De vulkaan chico heeft een krater met tien kilometer doorsnee, pik zwart en warm, de vulkaan is nog aktief indrukwekkend; we lopen drie uur lang door een spectakulair
maanlandschap hier is de aarde opengebarsten, de laatste keer in 2005. We gluren door een van de kieren naar het binnenste van de aarde.
Het landschap is vol scheuren en gaten ruig en ruw. Alleen cactussen kunnen hier tussen de zwarte rotsen groeien.



Ton zwemt met een zeeleeuw in de baai van de parels.
Op een mooie trip snorkelen we met grote schildpadden en een pijlstaartrog en we zien witpunt haaien.
Zeven flamingos in formatie vliegen laag over het strand vlak boven ons hoofd.



Samen met Manany en Wilson gaan we de hoogvlakten op hun ruige landgoed bekijken en genieten van de wandeling met prachtige uitzichten.




Een boottocht naar Los Tuneles Lavagrot in de zee in de zuidkust van Isabella biedt bijzonder gevormde lava rotsformaties, bruggen van zwarte lava, cactussen, zeeschildpadden en een zeer relaxte zeeleeuw drijvend op zijn rug met zedig gekruiste voorvlerken een yoga voorbeeld van volledige ontspanning.
Onderwater met Pollo de bootsman vinden we een zeepaadje en zwemmen we naast roggen,5 grote witpunthaaien en enorme zeeschildpadden.

Half september tot oktober

Ecuador: Quito-Cotopaxi-Quilotola-Tigua-Banos-Alausi Nariz del Diablo en Cuenca.









We gaan naar de Cotopaxi vulkaan, de hoogste van de wereld meer dan 6000 meter.
Met een 4wheel drive hobbelen we 2 uur lang door de Andes,steile hellingen met veel landbouw, zelfs op bijna verticale hellingen.




De wandeling bij onze hacienda samen met Siga onze perro =hond gaat langs een helling met veel bloemen die we nog nooit eerder hebben gezien en biedt uteindelijk uitzicht op de vulkaan met haar besneeuwde top en is ook nog spannend omdat de stieren in de wei interesse tonen voor de rode broek van Toos.





Sávonds gezellig bij het haardvuur met een Amerikaanse bergbeklimmer en twee Nederlanders wordt o.a. het dualisme nader beschouwd en genieten we van deze ontmoeting en de volgende dag klimmen we op de Cotopaxi, vanaf 4.500 meter omhoog tot 4.897 meter naar de refugio.


Dat is pittig, korte stapjes en weer uithijgen. Zo hoog zijn we nog nooit in ons leven geweest.Letterlijk en figuurlijk adembenemend.We spotten een lobo= vos.





Het Andes gebergte doorkruisen we nu over zandwegen,nemen haarspelbochten en we gaan dwars door ondiepe rivieren met Guillermo onze chauffeur.


Bij een lagune zien we een condor van heel dichtbij.Even later bezoeken we het groene kratermeer Quilotola en we dalen te voet af, prachtige vergezichten het is echt heel stijl.


Omhoog gaan we met een caballo = paard dat met veel uithijgpauzes zich omhoog worstelt.


We lunchen met 3 man voor totaal 6 dollaren na een spectaculaire rit door caynons brengen we de nacht door op ee boerderij waar Ton een koe leert melken en een ritje maakt op een lama.






In Banos nemen we rust en genieten van een massage.


De volgende ochtend om 07.00 uur zitten we met de lokale bevolking in een heet geneeskrachtig thermenbad vernoemd naar de maagd del Bano, lekker warm ontbijt en in de volle bus naar Alausi.Indianenvrouwen met hoedjes en felrode rokken en daarbovenzachtgron en hardblauw stappen in.






In de bus gebeurt van alles verkopersbieden hun waar aan, geloof wordt verkondigd en er wordt meegezongen op de muziek.We gaan naar Alausi om daar met de trein van een bijzondere rit te genieten nl. een treinreis met de beroemde zigzag achterwaarts,( de enige in de wereld),dit om een scherpe bocht en ruim 5% hoogteverschil te kunnen nemen.




Ingapirca de Inca ruines.

De ovale zonnentempel en ook het gezicht cara van de Inca, in de rots is hier bijzonder. We eten heerlijk forel in een te koude hacienda.






In Cuenca ontmoeten we weer Klaus en Nina van wie de rugzak is opengesneden tijdens een busrit; ipod en camera zijn foetsie.





In het museum zien we dat door de Canari indianen mensenhoofden van verslagen vijanden werden gekookt en dat vervolgens het gekrompen hoofd als amulet om de nek werd gedragen om de kracht van de vijand toe te eigenen. Dit is nu per wet verboden zo staat aangegeven.




Cuenca is een vriendelijke stad met veel kerken, drukke markten en een interessante fabriek waar de beroemde Panama hoed wordt gemaakt, het is eerst handwerk van stengen van palmbladeren waarna de vorm en kleur in de fabriek wordt aangebracht.




.




.





.

Reis september 2011 Panama en Ecuador

4 september komen we aan in Quito, de hoofdstad van Ecuador hoog in de bergen op 2.800 meter.Dat is even wennen, het hoogteverschil en 10 graden kouder dan Panama.

S morgens Spaanse school en middags de stad in, we wonen bij een gastgezin.

De eerste lesdag had al meteen een hilarisch moment nl.toen la profesora aan Antonio ( Ton) vroeg "cuantos anos tienes"?? = hoe oud ben je?? En toen Ton antwoordde dat hij VANDAAG 64 jaar is geworden ** schrok Toos zich een hoedje,voor het eerst in haar leven was ze zijn verjaardag totaal vergeten.

Onvoorstelbaar veel zwaar bewapende politieagenten en soldaten zijn hier actief in de stad. Bij elke bushalte staan wel 3 zwaarbewapende mannen.3000 politiemannen staan in deze stad op straat.Om ons huis binnen te komen moeten we 3 grote honden en 4 deuren met sloten voorbij.Avonds gaan we voorlopig de deur niet uit.

Otavalo Samen met onze gids andere studenten gaan we naar Otavalo hoog in het Andes gebergte, een 2 uur durende trip in een overvolle , luidruchtige, roetspuwende autobus. Otavalo was 2300 jaar geleden al een nederzetting.
De indianenstam Cacicagos die later door de Inca's is verdreven was hier gevestigd.

Kleding maken van de wol van schaap,lama en alpaca is hier al eeuwenlang hoogstaande kunst.De grote artisanenmarkt is kleurrijk,veel klederdrachten, hoedjes en baby's in doek op de rug.

El mitad del Munde LATITUDE 00.00.00
Met onze gastvrouw Layla en Maricella gaan we naar de evenaar. We lopen over de ceintuur van de aarde,de aarde draait hier met een snelheid van (40.000km omtrek /24 uur) = 1.670 km per uur, ruim 600 km sneller dan in Nederland.Ons gewicht is hier 1 kg mnder dan in Nederland.

We doen het experiment met het badwater.En ja hoor Precies op de evenaar loopt het water recht naar beneden zonder te draaien,geen afwijking naar links of rechts; daarna gaan we 2 stappen naar het noorden en het water kolkt weg tegen de klok in linksom dus,we doen 4 stappen in zuidelijke richting en het water draait rechtsom met de klok mee. Het Coriolis effect aanschouwd.

Op 12 september bezoeken we de jezuitenkerk Compania de Jesus.Deze in barokke stijl gebouwde kerk is binnenin eenelal goud.Er is 7.000 kg bladgoud verwerkt in altaren en galerijen, zo wordt beweerd.

13 september gaan wemet de teleferique naar 4200 meter hoogte.
Hier is een schitterend uitzicht op de stad Quito beneden (op 2.800 meter).

We redden ons al aardig met het Spaans en we genieten in het museum Casa de Albado van pre-Colombiaanse kunst die niet chronologisch maar filosofisch geordend is, tw. in een onderwereld, een wereld waarin we leven en een bovenwereld met als verbindende figuur de shamaan. Spirituele kunst met een enthouisiaste gids in helder Spaans zorgden voor een heerlijke dag.