Blog layout gemaakt

Hey T&T, Heb de blog layout weer grotendeels gemaakt zoals het was, aankomst kadootje voor op de Azoren :)
 *test alinea*

 Dus kom maar op met die foto's! xx wout

P.s. als je een nieuw bericht aan het maken bent, dan staat er links bovenaan een balkje met 2 knoppen "nieuw bericht" en "HTML" als je op HTML klikt, dan herkent hij geen alinea's (dan zit je direct in de websitecode) dus die moet je niet hebben, zorg dat de knop "nieuw bericht" ingedrukt staat, dan herkent hij wel alinea's.

Bermuda ... Azoren

Zondag gaan we vertrekken naar het eiland Flores op de Azoren Vandaag regent het, Toos is bij de oogarts geweest en de ontsteking is onder controle we kunnen dus gaan . De boot is klaar het driekleurenlicht is vernieuwd. De verstaging is gecontroleerd. 7 x de mast in maar alles werkt nu

Bermuda Het blog werkt niet meer mee , alle fotos aan de kant zijn verdwenen. Door deze zgn verbeteringen aan het blogsesign zijn wij de weg kwijt. Alineas pikt hij niet meer en de foto’s zijn weg . helaas!! Wij weten niet meer hoe dit op te lossen. We vertrekken om 7 uur uit Spanish Wells ongeveer 12 mijl vanaf de noordwestpunt van het eiland Eleuthera, Bahama’s. Als we dat punt voorbij zijn zien we dat de Zwitser Anna ook is vertrokken richting Amerika, we proberen de marifoon maar die blijft onbeantwoord. We varen een koersje 20 graden 14 knopen heerlijk , We moeten 60 graden naar Bermuda maar de afstand is zo groot en de winden zullen nog veranderen dus maken we ons daar niet druk om. Onze eerste zonsondergang weer op water alleen. En ik kan je zeggen we werden beloond werkelijk alle kleuren die er zijn waren erin aanwezig het voelt heel harmonisch. Dit noemen we een kadootje. Drie dagen varen we nu en zien twee zeilboten en een moesten we zelfs voorrang geven. Zoveel ruimte en toch nog het zelfde pad kruisen. Een hele dag gemoterd. Daarna is er wel wind maar precies uit de kant die wij op willen, we besluiten om oostwaarts te gaan en doen dit een hele dag en gaan we van de 6 mijl p/u er maar ongeveer 1 a 2 mijl de goede kant op. Volgende dag als we overstag gaan komen we goede op koers te liggen. Maar halverwege de nacht valt de wind weer weg. We zij bijna bij Bermuda 143 mijl Weer motorsailen Toos geniet van de zonsopgang en als die er is besluit ze om vers brood te bakken vers sinasappelsap en gekookt eitje te maken voor het ontbijt. En dat midden op een bijna vlakke deining (stukjes vlak en gerimpeld) de oceaan is prachtig. Inmiddels hebben we contact gehad met Lieke omdat haar paardje geblesseerd was. En het er niet zo goed uit zag, maar hij kan gelukkig gerevalideerd worden. Als je zo’n lange tijd op het water zit met zijn tweeen is wel heel bijzonder je wordt je bewuster van hoe mooi de natuur is, maar ook hoe krachtig de zee kan zijn. Het gekke is dat we steeds meer aan huis denken omdat dit toch de terugreis is ook al duurt die misschien nog wel twee maanden. Van de Bahama’s naar Nederland als je rechtstreeks zeilt 4000 mijl met een gemiddelde van 6 dus reken maar uit hoeveel uur op het water. We hebben dan ook nog een stop in Bermuda, Azores, Scilles, Zuid Engeland en dan Scheveningen. Bermuda. 3 mei komen sochtends om 4uur aan. Weer s’nacht aanlopen, hier zijn we in gespecialiseerd. Als we in het plaatje st.George Town lopen verbazen wij ons er over hoe Engels het hier is, dit plaatsje is uit de 16 eeuw. Heel sfeervol en gezellig. We regelen hier een rigger die de verstaging nakijkt ;de douche pomp en het toilet repareren we. De verstaging is goed maar er zitten wel wat roest plekjes op. Ons driekleuren licht wordt hier vervangen daar de groen lamp kapot is . Wordt besteld in Amerika en als het goed is is deze er vrijdag of maandag. Dat wordt wachten. We huren hier een scooter om wat van het eiland te zien. Het eiland is beschermd door koraal en heeft hele mooie strandjes. Het hele eiland is bebouwd met mooie huisjes en een tuintje erbij. Het dak bestaat uit laagjes steen en is wit geschilderd dit voor de bacterieen, zo vangt iedereen hier zijn eigen regen water op. Maar het is ook een goede bescherming voor de huricans. Openbaretoilet spoelen ze met zee water door. Je ziet hier mannen lopen in colbert, stopdas voor, korte broek, kousen tot aan de knie en nette schoenen, dit is deftig voor op kantoor en niet warm. Korte broek kan zelfs rose zijn We maken een wandeling over de vroegere treinbaan. Bezoeken een vogel gebied waar weinig vogels zijn, we zien ook weinig landbouw. Men leeft hier van de toeristen en de banken. Het ziet er goed uit ook zien we flinke grote cruisschepen en een glasblazerrij in Royal Naval dockyard. Maandag is onze lamp er en wordt er dinsdag op gezet. Het is hier nu druk met boten van de ark. Toos bezoekt de dokter want zij heeft lichte koorts en het blijkt uit urine onderzoek dat zij een blaaontsteking heeft. Weer aan de antibiotica De lamp lukt niet helmaal dus die wordt morgen afgemaakt.Terwijl we eigenlijk willen vertrekken S avonds gaan we uit eten met Henk en Barbara van de Rapy die inmiddels binnengelopen is. De volgende dag heeft Toos ook een ontsteking aan haar oog dus weer naar de dokter. Krijgt oogdruppels en gaat donderdag naar de oogspecialist voor nader onderzoek. De lamp is nog steeds niet goed aangesloten, hij doet het niet. Het weer was dinsdag goed om te vertrekkken maar dat wordt nu uitgesteld baal, baal.

3 mei We zijn aangekomen op BERMUDA

Bahama’s april 2012 Op de Exuma eilanden: George town, Rat Cay, Lee Stoking Cay, Little Farmers Cay, Black Point, Staniel Cay, Simson, Compass eiland, Warderick Wells, Schroud Cay ; Nassau op Provdencia en op Eleuthera Royal Harbour en Spanish Wells De Bahama’s strekken zich uit over een heel groot gebied, van noord naar zuid zo’n 600 km en een paar honderd km van oost naar west, er zijn meer dan 700 eilanden, het water is kristalhelder op 5 meter diepte zie je de zeesterren op de bodem liggen. In George town wordt Ton opgelapt om zijn heup weer aan de praat te krijgen, want na de hike op Conception was de 64 jarige heup wat geforceerd. Strompelend met een stok bereikt de Ton de lokale clinic, die onmiddellijk in de routine schiet en lengte en gewicht meet in resp. feet en pounds. En bij het wegen van zijn gewicht moet Ton zijn schoenen uit doen wat hem heel veel pijn geeft en als hij daar mee klaar is zien ze pas dat het anders had gemoeten. En daarna pas echte actie, injecties tegen pijn en vita D helpen Ton weer op de been. Motorgedoe: Het impellerhuis blijft lekken en het water komt op de dynamo, achter de impeller zitten afdekringen met veertjes, de simmerringen, maar het hele huis moet gedemonteerd met ingewikkelde afsluitklemmen. Tijdens ons klussen komen Tom en Karina langs en Tom is techneut en biedt aan dat we bij hem aan boord het huis kunnen demonteren hij heeft een bankschroef en werkbank aan boord van zijn kotter Alcatraz. Tijdens Toms verjaardag klaren we de klus dankzij een geduldige en deskundige Tom. Dan proosten we op leeftijd en klus. Inmiddels zijn er 4 andere Nederlandse boten op een kluitje hier in st George:De Schorpioen, de Lizzy, Panoramix en de Alcartaz. Wel veel voor zo’n klein landje Heerlijk zeilend verlaten we George Town en tegen de avond ankeren we om de hoek bij Rat Cay om de volgende dag zigzaggend tussen ondiepten op het fokje naar Lee Stocking eiland te gaan waar je mooi kan wandelen. Na 2 dagen door het gat naar buiten, voor de wind met de fok uitgeboomd naar Little Farmers en de volgende dag naaar Black Point waar haaien om de boot zwemmen en daarna ankeren we bij Staniel Cay. Bij Staniel Cay is de beroemde blauwe grot Thunderball genaamd naar de JAMES BOND film die hier is opgenomen . Echt spectaculair om daar te snorkelen heel grote en gekleurde vissen en kleuren van het water betoverend! Dit gebied is niet alleen beroemd maar het is ook mooi hier. We liggen in de baai Big Major waar de varkens op het strand leven en gevoed worden door de toeristen en als je het voedels niet naar ze toe brengt zwemmen ze naar je dinghy om het op te halen. De Anna van Silvio met de hazewindhond komt voor ons liggen , dat wordt s’avonds gezellig wijnen!! Ton vraagt zich af waarom de kust de in de Bahama’s zo rotsachtig en hol is en uitslijt door het water. Volgens de Zwiterse komt het door de asregen uit de ijstijd. We gaan hier wat meer over lezen als we internet hebben en de film van James Bond willen we nog een keer zien Vele boten liggen hier voor anker , grote motorjachten met s’nachts veel lichten aan alsof ze willen laten zien wie ze zijn. Het is Pasen geworden, we kleuren een ei voor elkaar. Gedoe met de materie: De voetpomp voor het water is overleden het kan nu alleen nog electrisch, het koelreservoir van de motor lekt, de furuno navtex doet het niet, de bijboot lekt en is gerimpeld als een olifant, de ssb antenne is kaduuk, het driekleuren toplicht in de mast met 50.000 gegarandeerde branduren is een tweekleurenlicht geworden het heeft geen groen licht meer etc etc ongelofelijk wat er steeds weer kapot gaat. Ons volgende eiland is Compass , op een verlaten plek gaan we ten anker we wandelen in de mangrove ,verlaten? Een paar uur later blijkt onze boot een magneet eerst is onze boot eenzame maar is omringd door 7 anderen. Natuur gebied Warderick Wells. Goed georganischeerd met vrijwilligers het hele eiland is schoon van plasick. Een bijzondere mooie baai met snorkel plekken. Hier hebben we gewandeld en een dagje gesnorkeld EN!!! boven en 3 meter lange haai gehangen die lag te slapen met vissen op zijn rug, Toos denkt dat een lime haai was. Ton denkt een nurse haai. Volgende dag varen we naar het eiland Shroud waar je een tocht kunt maaken door het eiland heen tussen de mangrove. Alleen weinig benzine in het tankje en een dingy die leeg loopt, maar de verleiding is te groot dus met geschatte afstand en de handpomp op weg. Ook zijn we nog net op tijd voor het tij. Het wordt een geslaagde tocht zien ook nog twee schildpaden, witte vogels met een lange staart en drie keer het bootje oppompen want die blijkt steeds meer te lekken. Bij flinke wind en regenbuien en 2 reven en ¾ fok + kiel op 1,80 meter diepte gaan we over ondiep water met veel koraalriffen van Shroud Cay op de Exuma’s naar de hoofpplaats Nassau afstand ca 40 zeemijl. Hier gaan we repareren en bevoorraden en liggen voor het eerst sinds Cuba weer in een haven. Nassau is de plek waar alle grote cruisschepen aanleggen en die stoten er dan duizenden toeristen uit die het kunstmatige chice winkeldorpje op Paradise Island overstromen. Ons paradijs beeld wijkt daar scherp van af , we blijven liever ver weg van de massa. Het klussen lukt; het stuurrad heeft geen speling meer, er is gelast aan het koelwaterreservoir,de navtex is ok en ook de ssb heeft een antenne. Onze bijboot “merk Lodestar” is van pvc en in de Caribische hitte laat de lijm los bij de naden, helemaal ongeschikt voor de tropen dus. Een goede nieuwe bijboot is hier niet te koop. Dus weer vele uren lijmen , dit keer niet met Sikaflex maar met M3 -5200 rood. De boot rimpelt nu al wat minder snel. Na ruim een week verlangen we echt weer naar de ruimte en varen met 1 rif in het zeil met een snelheid van 8 tot 8,5 knopen naar Eleuthera waar we voor anker gaan in het zgn hurricane hole Royal Island. Er wordt zwaar weer verwacht tornado’s in Mecico. Bij Bermuda storm. Hier 30 beaufort. We ankeren naast onze bekende Anna uit Zwitserland, we zijn voldaan maar ook moe , heel veel gedaan de laatste dagen; en spreken af dat we de volgende dag eens een keer helemaal niets gaan doen ” zondagsdagje houden”. Maar om 5 uur in de nacht beweegt de boot vreemd en dan PIEPT ook het ankeralarm. We zijn los, liggen al dichterbij de kant , het onweert ,regen striemt over dek in deze aardedonkere nacht. Motor aan GAS we draaien op de kiel in de wind vlak voor de kant. Als Toos het anker ophaalt is het anker verborgen in een brok klei met gras dat ze er met de pikhaak afsteekt. We doen drie ankerpogingen die allen mislukken door het vele gras op de bodem. Na een uur ploeteren gaan we liggen wel op een plek maar met veel golven, motor uit en kopje thee. Na een half uurtje gaat het weer fout, inmiddels is het licht geworden en stomen we naar de ondiepe westoever van de baai waar de Bruce wel in 1 keer in de grond bijt en vasthoudt. Binnen is er nu koffie en buiten waait het meer dan 30 knopen. Met de bemanning van de Zwitserse Anna en hun hazewindhond bezoeken we de ruines van een landhuis uit de 18de eeuw met prachtige terrassen,vogels en bloemen en een royaal uitzicht op de Royal baai. Spanish Wells een hechte vissersgemeenschap op dit eiland gevestigd omdat ze in Engeland voor hun geloof werden vervolgd. Dit plaatsje is voor ons een kleurrijke verrassing, prachtig onderhouden vissersboten en huizen in pasteltinten met een overwegend blanke bevolking zo’n 2000 zielen. Een andere Bahama waar de economie wel draait en de mensen werken.

Verslag van 25 februari tot 25 maart

Bahama’s



Bahama’s:Great Inagua, Mayaguana in de Betsybaai, Crooked Island, Little Habour op Long Island, Clarence town LI, Conception en George Town Exuma.


Als we op 25 februari landen op het eiland Great Inagua is dit wel even wennen, weer een heel andere wereld dan Cuba of Nederland.
Het inklaren gebeurt weer heel anders er is niemand op kantoor omdat het zaterdag is als we bij de bezinepomp vragen hoe of wat, regelen ze voor ons dat de mensen op kantoor komen.
Een man met een landrover tilt onze fietjes in zijn pick up truck en rijdt ons er heen.
Papieren invullen geld betalen gezellig kletsen over Cuba en klaar is kees we zijn nu voor de heel Bahama ingeklaard plus een visvergunning.


Het eiland komt bij ons over als saai en niet leuk opgezet maar de mensen zijn bijzonder aardig.
En in tegenstelling tot Cuba is hier slecht aan verse groenten te komen. Als we bij de haven zien we dat er een vrachtboot is binnen gekomen gaan we even kijken en ja hoor we kunnen tomaten uien en grapefruit kopen ook is er een bewoner en die verkoopt aardappelen brood en kokosbrood ,heel lekker.
De melk is duur 3,75 dollar per liter.
De mensen zijn niet arm en hebben hier zoutwinning als inkomstenbron plus wat toerisme van de zeilboten.
Een haven bouwen is onmogelijk vanwege de harde winden in het hurricane seizoen.

Ons bijbootje is nog niet goed gemaakt het wordt iedere keer flink oppompen.
Maar waar o waar kunnen we hem laten reparen of en nieuwe kopen?

We ontmoeten Clint en Reina waar we kaarten onze Cuba kaarten voor hun Bermuda kaarten ruilen.

Er liggen wel 5 boten om te vertrekken naar
Cuba en wij alleen verder naar de Bahama’s

We zeilen s’nachts naar Mayaguana omdat (90 mijl ) we niet in het donker willen ankeren.

De volgende dag willen we naar Samana eiland maar er staat te veel wind uit het zuid oosten dus besluiten we om door te varen naar Crooked eiland daar komen we bij Landpoint om 7 uur s’avonds aan. Het ankeren is eenvoudig want het is allemaal zandgrond.
Helaas alleen maar rollers dus de boot ligt geen moment stil.

Dankzij de gribfiles van de satteliettelefoon weten we dat er een hevig front voorbij gaat trekken, de wind gaat draaien en toenemen.
In de pilotboeken zoeken we naar veilige plekken om te ankeren, maar zoals wel meer met pilotboeken, die noemen alle gevaren die mogelijk zijn. Daar moet je wel rekening mee houden maar als je alles te absoluut neemt blijf je achter de geraniums zitten.

Na het ontbijt vertrekken we naar Little Habour op Long Island, alleen in te varen door ervaren naviganten bij rustig weer aldus het pilotboek. Als we binnen lopen zijn er witte brekers aan beide zijden van de ingang dat ziet er spannend uit maar het is goed te doen.
Wat een mooie plek, hier komt niemand en de vissers die er vroeger waren zijn ook al verdwenen, de geluiden zijn van het water de vogels en wij.

Wat een mooi stukje ongerepte natuur, de maan schijnt door het kristalheldere water op de bodem. Wel vreemd een grote romp van een zeilboot op de kant en diverse scheepswrakken in het water. Een omen?

De volgende dag is alles anders, er is harde wind en schuim van de brekers, we liggen nu op zeer ondiep water, is het anker een stukje opgeschoven?
De kiel en roer gaan omhoog, nog maar 1 meter vijftig diepte onder de boot, het strand en het scheepswrak is een stuk dichterbij gekomen.

De boot giert om het anker en omdat we een periode van volle maan tegemoet gaan wordt het dan met het volgend laagwater ondieper, de baai verlaten kan niet door de brekers.
De wind trekt aan,loeit en de regenvlagen geselen de boot, anker op?, Ja , gelukkig de motor start, nu vol gas tegen wind en golven en na een korte strijd liggen we weer voor anker, nu in veel beter 4 meter diepte en weer kijken of het anker het houdt.

Toos vind dit niet leuk meer maar handelde perfect en is nu wat angstig, nu een dag of een aantal dagen in gierende wind dat met al die wrakken om ons heen. Waarom liggen die daar? Afleiding is voor Toos de remedie anders gaat ze piekeren dus leert Toos leert Ton een potje Kruisjassen dat is Klaverjassen maar dan met zijn tweeen.
Ton verliest dik, maar de ervaring leert dat er een tijd komt dat Toos wel kan inpakken want de volhouder wint.

Buiten slaan de golven stuk op het rif die onze ankerplek beschermt, de boot rukt en trekt aan het anker, de wind neemt toe tot windkracht 8 en wij bivakkeren aan boord , te veel wind om de bijboot te water te laten. We krijgen steeds meer vertrouwen in de houdkracht van het anker hoewel de blauwe tros van de spring een zwakke plek heeft, daar zetten we een afstopperknoop op.
Kruisjassen, yoga , Spaanse les, David Balldacci thrillers, lekkere maaltijden uit blik en versgebakken brood en waterrantsoen 1 liter pp zijn onze overlevingsingredienten.

Er is een 6 km lang pad naar het dorp Rosa, waar een goede winkel te vinden is en een gezellige chat in het cafe, aldus het 10 jaar oude pilotboek. Met rugzakken voor de boodschappen gaan we op stap. Het gehucht blijkt verlaten , de bejaarde bewoners hebben geen opvolgers, lege huizen, 2 lege kerken en geen proviand. Dan krijgen we een lift van Jim en Maggy uit Ohio, dat klikt, vele kilometers rijden we we slagen erin om in 3 kleine winkeltjes blikvoedsel en waarachtig vers brood te bemachtigen. Wij trakteren op lunch en Jim en Maggy brengen ons, heel tof, over een smal bospaadje met een door swiepende takken bekraste auto ons tot aan de boot. We hebben weer proviand.

Snelle zwarte ronde schichten onder water blijken geen roggen maar schildpadden die met moeite door de bijboot kunnen worden ingehaald. Aan wal spannen we onze hangmatten en genieten van onze eenzame baai Little Harbour waar je alleen in kunt met rustig weer maar ook… alleen ….eruit met kalme zee en dat gaat nog dagen duren!
Nu rollen de brekers voor de ingang.

Op de 9de dag is de deining even wat minder en met hoog water volgen we voorzichtig de tracklijn van de plotter die precies aangeeft het spoor van binnenvaren, het is minder spannend dan we dachten er staan golven links en rechts schuim we sturen op track naar het diepere water.

In Clarence Town ankeren we achter Silvio de Zwitser met zijn Amel en hazewindhond en zien we het kleinste rode aanloopboeitje van ons leven, zo groot als een potje pindakaas!

We ontmoeten de nederlanders Marijke en Rudy we gaan met een gehuurd autootje op stap voor een goede supermarkt waar ze wel wat verse groenten hebben daarna drinken we cola in het huiskamer cafeetje van de ex-visserman captain Clio.
De volgend dag maken we met de auto een tocht naar het noorden .
We zien af en toe de west kant van het eiland met het heldere ondiepe water.
Toos koopt een van kokos blad en riet gemaakt handtasje dit is het lokale hand werk wat veel gemaakt werd hier op long eiland.

We varen weer verder:
48 mijl naar het noordnoordoosten ligt het eiland Rum, het waait 20 knopen en we liggen met een knikje in de schoot op koers ,maar dan de ragged stijle seas en niet voorspeld windkracht 7 tot 8 het wordt wild en nat, de stuurautomaat redt het niet meer, te ruige zeeen en we verleggen de koers 10 graden naar Conception, Columbus heeft deze naam geven. Na een pittge tocht met hevig sturen gaan we voor anker terwijl de wind loeit en ons anker de Bruce gretig in het zand hapt.

Oh wat is het hier mooi , de kleuren van het water ver van de bewoonde wereld en gezellig ook met Piedro de Braziliaan en zijn Franse vriendin Sophia va 22 resp 30 jaar die geen bijboot hebben en zwemmend naast de nurse-shark naar onze boot komen. Chris ( 50 ) en de crew vriendin met kids van zijn cat komen ook bij ons aan boord om het de boot te zien en het vers gebakken brood van Toos te proeven!

Met deze groep gaan we aan wal en volgen een spannend pad naar de saltponds, s’avonds gebakken vis en coctails bij de cat aan boord. Heerlijk deze fijne mensen te ontmoeten en samen op te trekken terwijl de leeftijdverschillenn enorm zijn.

Daarna George town op Great Exuma, hier komen we weer in de bewoonde wereld met veel boten voor anker.

Verslag 12 februari tot 25 februari Chivirico en Santiago de Cuba Zuidoostkust Cuba en oversteek naar Bahama’s

Chivirico , in de pilot staat ‘Gode zij dank dat deze baai er is om veilig te ankeren ‘ en het is een prima plek om een auto te huren’. Contrasten ten over: het dorpje met zijn zwarte snuffel varkens is heel arm en het ‘posh’ hotel op de berg heeft 4 sterren. De auto hebben Toos en Do super snel geregeld, die staat al klaar op de wal, maar als wij de volgende dag met de dinghy aan willen meren is de geuniformde revolutionaire garde plotseling paraat en wel met een voor ons verrassend bevel : “ wij mogen de tierra niet betreden !!” de boot moet zich in Santiago melden. Vriendelijk maar onvermurmbaar wordt dit strakke standpunt volgehouden , we mogen hier alleen aan blijven om te slapen, dat Marjan morgen een bus moet hebben om haar vliegtuig te kunnen bereiken is van zeer ondergeschikt belang. Waarom is niet van belang, het is een nieuwe regel.

Murphy slaat toe, en knal, gesis!!, de bijboot ontploft omdat de overdukventiel het niet doet, de voorkant is slap en gerimpeld. En de auto staat met een lekke band zonder een meter te hebben gereden, de chips zijn op. Gaat Marjan haar vliegtuig missen???.

We zijn nu wel even bezig met : Band verwisselen, bijbootje plakken,auto terug, geld deels terug en we varen om 4 uur s’middags weg om middernacht aan te komen in Santiago. Vlagen door de bergen 2 reven en een pittige tocht. We gaan voor anker na een zoektocht in het donker.
De volgende dag maakt Marjan gniffelend mee hoe het registreren van een boot en 5 personen, het overschrijven van paspoortgegevens en dergelijke door twee zeer amaibele twee-strerren functionarissen meer dan anderhalf uur duurt. We mogen nu aan wal!!! Nu nog de bus regelen, een rit van 15 uur, de tijd dringt.

We kunnen niet reserveren omdat elke opstapplaats een rantsoen ( geheel in Cubaanse stijl) heeft . Het rantsoen van Santiago is op en we moeten wachten op de bus en dan zien hoe vol ie is, er zijn hier mensen ,die voor andere bestemmingen hier al drie dagen bivakkeren, Marjan rookt nu echt heel stevig . Haar alternatief is een taxi voor 300 euro of blijven, Wouter doet aan sociale begeleiding en HET LUKT!!!! Een half uur voor vertrek om half acht is er pas zekerheid, ze mag op de bus en gaat de vrieskou tegemoet.

Wij gaan camarones en pescado eten. En dansen de salsa tot diep in de nacht.
Met een tevreden gevoel dat we alles weer voor elkaar hebben.

In Santiago de Cuba laten we ons rondleiden door Michel die ons de mooie plekjes laat zien. Hij is nu werkloos als geschiedenis leraar en verdient meer geld nu met toeristen.

Met een old timer maken we een uitstapje naar de noordoostkust het charmante Frans getinte dorpje Baracoa, hier ging Columbus voor anker in 1492. Bossen, standen, bergen, koffie en cacao.
Op zaterdagavond is er muziek op het stadsplein.

We slapen in een groot b & b met en dak terras met uitzicht over de stad.
Zondag gaan we naar het Casa Russa van een Rusische artiste die Rusland is uitgevlucht voor de communistische revolutie, zij heeft Fidel geholpen om in het zadel te komen want zij vond zijn ideen goed toen nog niet communistisch.

De 85 jarige pleegzoon in het museumpje vertelt hier over en doet dit met volle overgave, en verkoopt ons zijn kinderlijke gemaakte schilderijtje voor 5 cuc.

Als Ton en Toos naar de baai lopen komen ze langs een arm gezin dat heel vriendelijk is en hen uitnodigt voor de koffie; Toos had haar shampo en tanpasta vergeten als kadootjes voor de mensen. dus beloofde we terug te komen dit hebben s’avonds gedaan.
Ze zijn erg blij en wij realiseren ons dat ze echt heel arm zijn.

In de baai hebben we gesnorkeld en gegeten.
Daar kom een opa met een kind van 16 naast ons zitten dit blijk een amoreuze relatie.
Dat zie je hier wel meer het is een manier om weg te komen uit het land.
S ‘middags gaan we naar het strand en Ton krijgt hier een massage op het strand.
We zien een oud vissers dorpje en we praten met wat mensen dit willen ze graag.

Het uitstapje was heen overdag en de volgende dag terug s’avond om 8 uur dit werd half tien omdat de taxi chauffeur nog wilde dineren met zijn vriendin.
Ondertussen hebben we met een man gesproken die al rappend vertelde dat Cuba niet vrij is en je in de gaten gehouden word. Dit is herkenbbaar in de film ‘fresa y chocolate.’
Nadat eindelijk de chauffeur en vriendin uitgebreid gegeten hadden zijn we midden in de nacht weer aan boord gekomen.

20 februari vertreken Wouter en Do naar Havana ,wij hebben het met hen heerlijk gehad Als we ze om tien uur s’avonds op de bus naar havana zetten zijn weer met zijn tween, We missen ze erg het was zo gezellig en fijn om bij elkaar te zijn. Toos heeft dan altijd en dag dat ze niets leuk vindt en onrustig wordt.

Als we weer in de stad zijn zie we op weersite, dat we moeten vertrekken vanwege de wind. Anders zijn we nog een heel tijd hier in Santiago de Cuba en we hebben het wel gehad met de haven hier die is vies met stank en uitlaatgassen van een oude fabriek.

Dus wij gaan ons bezoek aan Cuba afsluiten.
Cuba: een heerlijk land; de mensen, muziek en landschap.
Mooie prettige contacten, veilig voor ons.
maar met buurtschappen die verklikken en er is verborgen repressie, geen vrijheid van meningsuiting, geen democratie, geen vakbond in een maatschappij die zou zorgen voor arbeiders.
Hoezo libertad? >> Fideltad heerst helaas.

Gezelligheid , muziek dansen en veel armoede een schitterend gevarieerd landschap, terug in de tijd naar paardentram en ossenkar.

Wij pakken het goede windwindow voor de Bahamas en vertrekken uit Santiago.
Als we op het moeilijkste stuk de zuidoosthoek van Cuba varen en om over te steken naar Great Inguana ziet de kustwacht ons en komt op ons af.
Ze willen ze ons even stil leggen door vlak voor ons in de wind te liggen. Hoe kun je het verzinnen een zeilend schip naast een grote stalen bak in golven we kunnen maar net achter hen langs manouvreren, wij stoppen niet en en via de marifoon vragen we wat ze willen. Vraag? Hoeveel mensen zijn er aan boord. Te gek voor woorden dit heet veiligheid.

36 uur later met zonsondergang gaan we voor anker bij Great Inguana het zuid-oostelijke eiland van de Bahama archipel. Hier zijn zo’n 700 eilanden waar we 2 maanden zullen rondzwerven.